W poprzednich odcinkach:
Wczoraj jadłyśmy trzewia jego pobratymców,
a dziś zabiegasz o jego względy?
Teleportuj gościa do kwatery na pokładzie trzecim.
- Tyler? - Czy ona żyje?
Specjalista Burnham bezpiecznie powróciła.
Zabiję cię w imieniu T’Kuvmy.
- Czy mogę...? - Skup się na powrocie do zdrowia.
Gdy teraz na ciebie patrzę, widzę oczy Voqa. Widzę jego.
Jest w tym pewna ironia.
Zakochałaś się w Klingonie.
Nie żałuj, że kogoś kochałaś.
Chcę, byś mi powiedziała, jak pokonałaś Imperium Klingońskie.
Klingoni są jak komórki nowotworowe.
By się ich pozbyć, trzeba zniszczyć guz u źródła.
Nadciąga atak Klingonów.
Gromadzą siły, by uderzyć na cały układ.
My musimy pójść do nich. O godzinie 21.00
Discovery wykona skok do ojczyzny Klingonów.
Pozwólcie, że przedstawię wam osobę, która wytyczy kurs na Qo’noSa.
Kapitan Philippa Georgiou.
Zlokalizowaliśmy cel.
W przeddzień bitwy, podczas ciemnej i bezwietrznej nocy,
stary generał zwrócił się do młodej żołnierki:
„Jutro poznasz strach”.
Młoda żołnierka, która jeszcze nie doświadczyła wojny,
spojrzała pytająco na generała.
„Jak rozpoznam strach, skoro nie wiem, jak wygląda?”
Generał odpowiedział:
„Rozpoznasz strach po tym, że mówi bardzo szybko
i bardzo głośno”.
Stan. Ster.
Jesteśmy 12 lat świetlnych od klingońskiej ojczyzny...
Nie okazuj szacunku, nazywając tę zieloną kropkę „ojczyzną”.
Klingoni to zwierzęta, które nie mają domu.
Użyj „Qo’noS” lub „planeta wroga”. Operacje.
Osłony działają w stu procentach. Nasze skany pokazują...
Nie interesuje mnie, co skanujemy,
tylko to, kto skanuje nas. Komunikacja.
- Lecimy wyciszeni. - Mój ulubiony sposób na latanie.
„Jeśli tak zachowuje się strach, to łatwo go rozpoznać”.
Rozważając słowa generała, młoda żołnierka
zadała pytanie, z którym teraz mierzymy się my:
„Gdy już rozpoznam strach, jak mam go pokonać?”.
Specjalisto, przydałaby mi się pomoc przy usterce sieci danych optycznych.
Nie ucieleśnia ideałów Federacji. Mamy słuchać jej rozkazów?
To Federacja ją tu umieściła.
Burnham, nie dałam ci pozwolenia na opuszczenie stanowiska.
Co się dzieje? Boisz się, Numerze Jeden?
Tam, skąd pochodzę, mamy przysłowie:
„Wystraszony Kelpianin to twardy Kelpianin”.
Stwardniałeś, odkąd służyliśmy na Shenzhou, panie Saru?
Tak jest.
Jestem bardzo twardy.
Dla niektórych wręcz trudny do przełknięcia.
Nie byłabym taka pewna.
Skąd pani pochodzi?
To przysłowie jest tak trafne,
doświadczywszy tego osobiście. Ciekawe, skąd się wywodzi.
Nie wygaduj głupstw. Wiesz, że dorastałam w Malezji.
Ale gdzie dokładnie?
Kiedyś mnie tam zabrałaś, ale nie pamiętam nazwy.
Pulau Langkawi.
Racja.
- Piękne plaże. - Dokładnie.
Przejdźmy się.
Spróbuj jeszcze raz mnie zdemaskować, a zamknę cię w areszcie.
Skoro Gwiezdna Flota zrekrutowała ciebie, to są zdesperowani.
Federacja miała problem. Zaproponowałam im rozwiązanie
w zamian za wolność.
Co złego jest w desperacji?
Byłaś zdesperowana, gdy błagałaś, bym zdradziła, jak pokonaliśmy Klingonów.
Najpierw podżegasz walecznie, a potem masz wątpliwości.
Czytałam, co zrobiłaś w przeddzień wojny.
Znasz swój problem? Nie kończysz tego, co zaczęłaś.
Powinnaś była zabić moją odpowiedniczkę w jej gabinecie kapitańskim,
zaatakować Klingonów i zostać bohaterką.
Jaki jest prawdziwy plan?
Nigdy więcej tak nie rób.
Twoja Federacja przegrywa.
Armada Klingonów już kieruje się w stronę waszej planety.
Moja wiedza daje wam szansę w walce.
Jesteś ze mną czy przeciwko mnie?
Z tobą, kapitanie.
Ty?
Jak? Nasz pan przebił twoje serce.
Klan T’Kuvma miał ucztę z twojego ciała.
To inna Philippa Georgiou.
Tak czy siak, wymagasz doprawienia.
Mój dom.
Na planecie Qo’noS jest siedem kominów, które wiodą do układu uśpionych wulkanów.
Do którego z nich najłatwiej dostać się pieszo?
Nic ci nie powiem.
Ta wojna skończy się, gdy was zmiażdżymy, zjednoczeni pod wezwaniem T’Kuvmy.
Wojna może trwać, ale twoja wojna, twoje marzenie o jedności Klingonów?
Już przegrałaś.
Idź do diabła, człowieczku.
Obie mówicie zbyt wiele.
- Nie! - Komputer, reaktywuj pole ograniczające.
Kontrola na mój głos.
Powiedz, gdzie ma wylądować moja ekspedycja.
Gdzie?
Już przegraliście.
Wystarczy!
Jest inny sposób.
Admirał Cornwell opowiedziała mi o tym mieszańcu.
Ze strategicznego punktu widzenia jest cenną bronią.
Ale jego Klingon został wykastrowany.
Jest łagodny, dla nich bezużyteczny, a dla Federacji splamiony.
Do czego może się przydać którejkolwiek ze stron?
Ma dostęp do wspomnień Klingona.
Widzę tylko, jak to coś bawi się sznurkiem.
To węzeł ratowniczy. Nie rozwiązuje się i nie zaciska.
Pierwsza rzecz, której się nauczyłem i która mnie ukształtowała.
Wiąże mnie z przeszłością, z tym, kim jestem.
Jest też ze mną życie Voqa i jego wspomnienia.
Zawsze są ze mną.
Podzielę się jego wiedzą, ale nie robię tego dla ciebie.
Tylko dla...
Gwiezdnej Floty.
Chcesz mojej pomocy czy nie?
Co wiesz o powierzchni Qo’noSa?
Chcemy użyć drona zdolnego do inwigilacji przez skały,
aby zmapować powierzchnię i namierzyć cele militarne
w celu przygotowania do ataku na pełną skalę.
Ale jaskinia, w której ukryje się Discovery,
nie jest połączona z wygasłymi wulkanami. Żeby dron mapujący mógł działać,
musi zostać wprowadzony do jednego z nich. Jak wiesz,
nie mamy żadnych informacji o planecie Qo’noS.
Polegamy na pomiarach z czarnego rynku, które Wolkanie zdobyli ponad sto lat temu.
To komin w komnacie Wielkiej Rady.
To miejsce jest pełne arogancji. Ten jest zalany przez rzekę Skral.
To wasza największa szansa, najbezpieczniejsze miejsce dla drona.
Wieki temu, gdy kaldera była aktywna, te kominy były świątyniami.
Wrzucano tam ofiary ku czci Molora.
Gdy Kahless pokonał Molora, świątynie zostały porzucone, zabudowane.
Pozostałe wyposażono w osłony, by nie dało się ich wykryć sensorami.
Musicie się teleportować i rozeznać się.
Co tam teraz jest?
Teren oddano Orionom,
którzy zbudowali ambasadę na ruinach.
W moim świecie Orioni to przestępcy, piraci i handlarze niewolników.
- W naszym nie jest inaczej. - Wyśmienicie.
Będzie nam towarzyszył i pomoże wywęszyć to, czego szukamy.
Czy to problem?
- Nie. - Nie...
kapitanie.
Przejrzałam manifest załogi. Chciałabym, żeby ktoś do nas dołączył.
Wejść.
Tak się cieszę, że cię widzę, Tilly.
Dziękuję. Tyle o pani słyszałam i czytałam.
Michael potwierdzi, że zawsze pytam o kapitan Georgiou.
Twoja twarz przypomina mi, jak dobrze się razem bawiłyśmy.
Ujarzmianie Betazoidów,
unicestwienie planety Mintaka III.
- Ona nie jest... - Nie.
Pochodzi z...
Jesteś cesarzem Imperium Ziemskiego.
- Nie rób tak. - Jesteś do niej tak podobna.
Może trochę młodsza.
To całe zabijanie postarza.
- Ale to jest szkaradne. - Wiem. Co się dzieje?
Chce, żebyś dołączyła do ekspedycji.
Żeby miała pani jasność,
nie jestem taka, jaka jestem u was.
Nie bądź tego taka pewna, Killy.
Dostąpisz zaszczytu niesienia drona mapującego.
Idźcie do kwater, ubierzcie się jak szumowiny.
Potrzebujemy przedmiotów do handlowania, żeby wypaść przekonująco.
Gabriel musiał znaleźć w tym wszechświecie coś interesującego.
Na pewno sobie tam poradzisz?
Nie musisz się o mnie martwić.
- Gotowy, poruczniku? - Najpierw wszechświat równoległy,
a teraz klingońska jaskinia na stuletniej mapie.
Bardziej gotowy nie będę.
- Czarny alarm. Na Qo’noSa, proszę. - Tak jest.
Czarny alarm.
Osłony działają.
Wiązki stabilizujące niwelują przyciąganie grawitacyjne planety.
Nieźle mi poszło, co?
Jesteśmy stabilni. Możecie się teleportować.
Przesył.
- Nie ma tu zbyt wielu ludzi. - Poza mętami z naszej rasy.
Orioni raczej nam nie zaufają ani nie podadzą żadnych informacji.
Idźcie dalej, Federacjo. Nikt was tu nie chce.
Tilly.
Obraź ją jeszcze raz, a powąchasz tył swojej głowy.
Chcemy dobić targu.
Pokaż jej, co mamy. Powiedz, na co patrzy.
Nausicaańskie pistolety dezruptorowe.
Najnowsze modele, ogniwo paralitowe, z trybem wiązki i pulsacji.
Obudowa ze stopu wieloskładnikowego sprawia, że są niewidoczne dla wykrywaczy.
Dwa tysiące darseków.
Zobaczmy, co jeszcze macie.
Ten handel bronią zaostrzył mój apetyt.
Ktoś jeszcze jest głodny? Michael?
- Poproszę dwa. - Co to jest?
Nie wiem. Nie jestem głodna. Chciałam porozmawiać.
Domyśliłam się.
- Wiesz, co zamierza zrobić? - Nie.
Możemy tylko ją obserwować i pilnować, żeby wypełniała misję.
Wiem, jakie to dla ciebie trudne.
Ale jestem z tobą.
Dziękuję.
- Co to jest? - Pyszne.
- Kosmiczny wieloryb. - Gormagander?
Wystarczy tych rozrywek. Nie jesteśmy tu dla chleba i igrzysk.
Wynocha!
Wszyscy!
Zastanowiwszy się, zaczniemy od cyrku.
Co powinniśmy...?
Wiedziałam, że cały wasz wszechświat nie mógłby być nudny.
Użyjcie tego. Będziemy skuteczniejsi, jeśli się rozdzielimy.
Kupcie informacje, cokolwiek doprowadzi nas do świątyni.
Ile za trochę relaksu?
Tam.
Weź przyjaciółkę.
Nie. To bardzo hojne, ale chyba tu zostanę.
Nie jest dla ciebie.
Strzeż drona.
- Może doprowadzą nas do świątyni. - Jeśli będą chcieli rozmawiać.
Gra nazywa się t’Sang. To znaczy „unicestw ich”.
- Potrafisz grać? - Chyba tak.
Chyba jestem w tym dobry.
To znaczy Voq był dobry. Był niezłym hazardzistą.
Czuł, że liczby mu sprzyjają,
jakby wszechświat wynagradzał go za całego pecha.
Jakiego pecha?
Urodził się z mutacją powodującą białą, prześwitującą skórę.
Inni uważali go za wybryk natury.
Co tu robisz, człowieku?
Szpiegujesz dla Federacji?
Nie. Chciałbym odebrać kilkaset darseków takim ofiarom losu jak wy.
Zacznijmy to upokorzenie.
Masz gotówkę, mały chłopcze z wielką jadaczką?
Z drogi.
Obstawiajcie.
- Krupier! - Czerwony.
Nowy gracz zaczyna.
Dwa!
Zwycięstwo! Unicestw go!
Dwa!
Zwycięstwo! Pokonany!
Przyłącz się.
Dziękuję.
- Palisz? - Jak miło. Nie, dziękuję.
Mam bardzo wąski przełyk. Dziwnie brzmi, ale to prawda.
To źle na niego wpływa. Nie chcę...
- Zabrać ją. - Jednak się poczęstuję.
Tylko trochę.
Wdychaj.
Myślisz...? Myślisz, że mam...?
Nic nie mam. Żaden nie wiedział nic o świątyni.
Szybko ich do siebie przekonałeś.
Człowiek mówiący po klingońsku bawi ich. Jak pies na nartach wodnych.
- Czy to klingońskie przysłowie? - Nie. Właśnie to wymyśliłem.
- Lubię narty wodne. - Pamiętam, że masz łódź.
Szybko stamtąd wyszłaś.
Wszystko dobrze?
Nigdy nie mówiłam ci o tym, co stało się z moimi rodzicami.
Nie.
Słyszałem coś tam.
Nie chciałem naciskać.
Stacjonowali w ludzko-wolkańskiej placówce badawczej na Doctari Alfa.
Mama i tata planowali rodzinne wakacje na Marsie.
Błagałam ich, żebyśmy zostali jeszcze trzy dni,
żeby zobaczyć, jak pobliska gwiazda staje się supernową.
Zaatakowali nas Klingoni.
Ojciec próbował zabarykadować kuchenne drzwi,
a mama ukryła mnie w szafce.
Nic nie widziałam, ale wszystko słyszałam.
Najpierw zabili tatę.
Szybko.
Z mamą zeszło dłużej.
Gdy wszystko się skończyło, usiedli.
Przy naszym stole.
Zjedli nasz obiad.
Rozmawiali i śmiali się.
A teraz właśnie ten śmiech...
Jak możesz ich nie nienawidzić?
- I mnie za to, jaki się stałem. - Tak byłoby mi łatwiej.
Rozglądam się...
i widzę ich, jak żyją własnym życiem.
Może dla nas to nie jest normalne, ale dla nich to zwyczajne.
Cesarz się myli. To jest dom.
Jeśli damy Federacji cele do ataku, nigdy już nie będzie tak samo.
Widzę obie strony.
Dosłownie.
Wybrałem twoją stronę,
tę, która potrafi współczuć wrogowi.
Ale gwarantuję, że żaden Klingon nie pomyślał tak o tobie.
Ty pomyślałeś.
Widzisz to?
Podpalają dodatkowego drinka.
To charakterystyczne dla wyznawców Molora.
Istnieje szansa, że wiedzą o świątyni.
Dobrze się bawiłaś?
- A ty? - Nauczyłem się wielu nowych rzeczy.
- Nie powinniśmy żądać zapłaty. - Ale musimy.
Może wy też nauczycie mnie czegoś nowego. To uczciwa wymiana.
Gdzie jest świątynia Molora?
Przestań. Wstydź się!
Spałaś. A ja jestem Orionem.
Co wdychaliśmy?
Czuję w ustach siarkę i popiół.
Opary wulkaniczne, i to prosto ze źródła.
Ale nie dosłownie, co? Wszystkie wulkany są wygasłe.
Nieprawda, są aktywne.
Jak dostanie się tam dron? Temperatura go zniszczy.
Daj mi to.
Cholera. To nie dron.
Tilly do Burnham.
- Mów. - Po pierwsze... Jestem naćpana.
Ale musisz mnie posłuchać. Pod nami są aktywne wulkany.
A dron... To nie dron. To hydro bomba.
- Trzymamy je na Discovery... - Mówiłaś coś o hydro bombie?
Tilly?
Kadecie, odezwij się.
Wiem, gdzie jest świątynia.
Co się stało?
Chodzi o Tilly.
Hydro bomba? Jakie będą zniszczenia?
Detonacja w sieci aktywnych wulkanów równa się apokalipsie.
Erupcja freatyczna, woda zmieniona w parę powoduje ogromną eksplozję.
Masy lądowe nad centrum reakcji wyparują.
Atmosferę wypełni popiół. Qo’noS nie będzie nadawał się do życia.
Od początku to planowali.
- Burnham do Discovery. - Mów.
Georgiou chce wywołać kataklizm na planecie.
Może już być w świątyni. Możesz ją namierzyć teleportem?
Tak. Ale teleportacja nie wchodzi w grę.
Osłony świątyni uniemożliwiają biologiczną teleportację.
- A co z bombą? Możesz ją ściągnąć? - Już za późno. Sygnał zanika.
Musimy powiadomić Gwiezdną Flotę.
Myślę, że wypełnia ich rozkazy.
Muszę porozmawiać z admirał Cornwell.
KONIEC SYMULACJI
To tak Gwiezdna Flota ma wygrać wojnę?
Ludobójstwo.
Chcecie załatwić to tutaj? Dobrze.
W kategoriach okrucieństwa lepiej mówić po fakcie.
Klingoni są bliscy zgładzenia Federacji.
Tak, ale niech pani zada sobie pytanie,
czemu powierzyła pani jej tę misję
w tajemnicy.
- Bo wie pani, że tacy nie jesteśmy. - Niebawem będziemy.
- Nie możemy sobie pozwolić na zasady. - To wszystko, co mamy.
Rok temu byłam osamotniona.
Wierzyłam, że nasze przetrwanie było ważniejsze od zasad.
Myliłam się.
Potrzebujemy dziś buntu, by udowodnić, kim jesteśmy?
Jesteśmy Gwiezdną Flotą.
Co sugerujesz?
Zmiana planów.
Naprawdę?
- Kto tak twierdzi? - Dezaktywuj detonator.
I tak otrzymasz wolność. To dowód.
Wybiłaś im to z głowy, prawda?
Rzeź planety? Tak.
Nie dramatyzuj.
Gdy zrobiłam tak w swoim wszechświecie, nie wybiłam Klingonów.
Części uda się ocaleć.
Poza tym mają łatwiej: gdy będą uciekać,
- statki imperium nie będą strzelać. - Wyłącz to.
Pomyślałaś kiedyś, że robię to dla ciebie?
Kończąc tę wojnę,
uwolnię cię z poczucia winy i bólu, które przez nią dźwigasz.
- Nie zgadzam się. - Warto było spróbować.
- Nie przypominasz mojej Georgiou. - Nigdy tak nie było.
Ona nie żyje.
- Nie ma drugich szans. - Chyba nie ma.
Lubię cię.
Może do mnie dołączysz? Bomba jest na miejscu. Mamy detonator.
Gwiezdna Flota i Klingoni będą zdani na naszą łaskę.
Też tak pomyślałam. Daj mi to.
Weź swoją wolność w zamian za detonator
albo spróbuj uciec przed moim statkiem i jego załogą,
a Federacja będzie cię ścigać do końca twoich dni.
Myślisz, że boję się Federacji?
Nie.
Ale jeśli chcesz mnie ominąć, musisz mnie zabić.
Musisz patrzeć, jak umieram. Znowu.
Wspominałam o ściganiu do końca twoich dni?
Jest zakodowany na mój bioodcisk.
- Zmienić na twój? - Nie. Wszystko w porządku.
Co to?
To miejsce, w którym Federacja zmiażdży Klingonów.
Podłożyliśmy bombę w sercu waszej planety.
Qo’noS zostanie zniszczony.
- Sprowadziliście mnie, by się chełpić? - Nie.
By zaoferować inną możliwość.
Klingoni reagują na siłę.
Wykorzystaj los Qo’noSa, by poddali się twojej woli.
Uratuj swoją cywilizację, zamiast obserwować jej zniszczenie.
Ale...
Jestem nikim.
Powiedziałaś kiedyś Voqowi, że nie chciałaś dźwigać brzemienia władzy.
Jestem Dzierżycielem Pochodni.
Tym, który oświetla drogę przywódcy.
Voq zawsze w ciebie wierzył.
Czas, byś wyszła z cienia.
- Zostawię was. - Bądź grzeczna, Philippo.
Bo po mnie przyjdziesz?
Obym nie musiała.
Isik za twoje myśli.
Zawsze chciałam dowiedzieć się, co to jest.
L’Rell będzie się teleportowała na statek Mo’Kai.
- Czeka ich niespodzianka. - Ludzie tak nie robią,
by zostać wysłuchanym, ale Klingoni tak.
Pójdę z nią.
Cesarz miała rację.
Nie pasuję do żadnej ze stron.
Może przydam się obu.
- Nie umiem się żegnać. - Ja też nie.
Robiłam to zbyt wiele razy.
Michael, pomimo wszystkiego, co cię spotkało,
twoja zdolność do kochania ocaliła mi życie.
Będę tęsknił za twoim widokiem.
Widzę cię, Ash.
W twoich oczach.
Tylko ciebie.
Dziękuję.
Burnham do Discovery. Jedna osoba do teleportacji.
T’Kuvma wiedział, że najpotężniejsze imperium to zjednoczone imperium.
Dwadzieścia cztery klany działające wspólnie.
Wierzył, że najszybciej połączy nas wojna z Federacją.
Ale podczas walki zgubiliśmy drogę.
Potrzebny jest nowy przywódca, żeby zrealizować wizję mojego pana.
Ja jestem tym przywódcą.
Trzymam w ręku los całej planety Klingonów.
Samego Imperium Klingońskiego.
Jesteśmy dumni.
Jesteśmy honorowi.
I znów będziemy zjednoczeni.
Rzucicie broń
albo poniesiecie konsekwencje.
Wybór należy do was.
Ponowne zjednoczenie naszej rasy zaczyna się teraz.
Ziemia, Andoria, Tellar, Wolkan.
Każda planeta Federacji
przeszła swoją odyseję z mroku w stronę światła.
Tak samo Klingoni. Wojna się skończyła.
Były w niej triumfy.
Duchowe zwycięstwa.
Odwaga większa niż rozsądek.
Ale nie dajcie się zwieść, to były ponure czasy.
Których nie możemy powtórzyć.
O których nie możemy zapomnieć.
Isik za twoje myśli.
- Czym jest isik? - Nie wiem.
Moja mama tak mówiła.
Dziękuję, że przyszłaś. Miło cię widzieć.
Wszystko w porządku?
Gdy dorastałam, powiedziałaś mi, żebym nie zapomniała o człowieczeństwie.
Nie wiedziałam, co to znaczy. Nie wiedziałam, jak to zrobić.
Nie wiedziałam nawet, czemu tego chcieć.
Teraz rozumiem.
Dziękuję. Za to, że nie przestałaś we mnie wierzyć.
Tak robią matki.
- Michael. - Ojcze.
Federacja nie miała skrupułów w sprawie Qo’noSa,
a ja miałem w tym swój udział.
Klingoni otwarcie mówili, że będą walczyć, aż wyginiemy.
Byłeś zdesperowany. Znam to uczucie aż za dobrze.
Ale tobie jednak udało się znaleźć inną drogę.
Nie tylko ja pochwalam twoje przywiązanie do ideałów Gwiezdnej Floty.
Poprosiłem, żebym to ja mógł ci to dać.
Twoja kartoteka została wyczyszczona.
Jesteś oficjalnie ułaskawiona przez prezydenta Federacji.
Komandorze poruczniku Burnham...
Federacja jest ci tak wdzięczna, jak ja swojej córce.
Twoja matka zostanie w Paryżu przez kilka dni.
Ja polecę z Discovery na Wolkan.
Odbierzemy tam waszego nowego kapitana.
Cieszę się na wspólną podróż.
Przeddzień wojny już minął. Ale i tak zadaję sobie to samo pytanie,
które młoda żołnierka zadała generałowi wiele lat temu.
Jak mam pokonać strach? Generał odpowiedział,
że jedyny sposób na pokonanie strachu to powiedzieć mu „nie”.
Nie. Nie pójdziemy na skróty, idąc ścieżką prawości.
Nie złamiemy zasad, które chronią nas przed prymitywnymi instynktami.
Nie pozwolimy, by desperacja zniszczyła moralność.
Przyznaję się do tych błędów.
Niektórzy mówią, że w życiu nie ma drugich szans.
Z mojego doświadczenia wynika, że to prawda.
Ale możemy iść tylko do przodu.
Musimy nieść pochodnię
i oświetlać drogę prowadzącą do pokoju.
Wciąż będziemy badać
i odkrywać nowe światy oraz nowe cywilizacje.
Tak. To jest Zjednoczona Federacja Planet.
Honorujemy dziś chorążego Sylvię Tilly.
Została przyjęta do Programu Szkolenia Dowódców.
To właśnie jest Gwiezdna Flota.
Komandor podporucznik Paul Stamets, oficer medyczny Hugh Culber.
Właśnie tacy jesteśmy.
Komandor porucznik Saru. Jako pierwszy Kelpianin otrzymał Medal Honoru.
I tacy zawsze będziemy.
- Nie byłam na Wolkanie. - Może zdążę cię oprowadzić.
To dziwne, że nie skaczemy na Wolkan.
Gwiezdna Flota zobowiązała się znaleźć interfejs niebędący człowiekiem.
Dopóki to się nie wydarzy, chętnie polecę po staremu.
- Kapitan na mostku. - Tymczasowy kapitan.
Zajmijcie stanowiska.
Później możecie porozmawiać z oficerem naukowym Burnham.
Panie Saru, dziękuję za tę małą przyjemność.
Widok domu nigdy mnie nie nudzi.
Oczywiście.
- Wylecieliśmy z Układu Słonecznego? - Tak, kapitanie.
Ustaw kurs na Wolkan i uruchom maksymalny warp.
Tak jest.
ZASZYFROWANE WEZWANIE POMOCY
- Transmisja przychodząca. - Od kogo?
Nie mogę zidentyfikować. Wezwanie pomocy, najwyższy priorytet.
- Zidentyfikuj źródło. - Dostaję kod identyfikacyjny Federacji.
Słaby sygnał. Próbuję go ustabilizować.
- Ster, zwolnij. - Wychodzimy z warp.
Mówi kapitan Saru
ze statku Federacji Discovery. Przedstaw się.
Wywołuje nas kapitan Pike.
To U.S.S. Enterprise.
Napisy: Inez Girek